V&M » Uit de Oude Doos

Uit de Oude Doos

Verhalen van “vroeger” zijn leuk om terug te lezen?

“Dagboek Mech WEG (Wereld Ruiter Spelen) Aken 2006″ 

download_logoNu sta ik er dan echt voor:  het vertrek naar Aken. Dinsdag ga ik met Jack op de wagen naar de World Equestrian Games. Het is natuurlijk helemaal niet ver weg maar toch heb ik het gevoel dat ik nog nooit zo’n lange weg heb afgelegd naar een wedstrijd. Dat het anders was dan elke wedstrijd waar ik tot nu toe naar toe ben geweest, dat dacht al wel maar dat het zo’n moeizaam en ingewikkeld proces zou zijn had niemand ooit kunnen inschatten.
 
benn_speedMet ( Ben) Bennfentes xx  ben ik eigenlijk heel natuurlijk naar die Wereld Ruiter Spelen toe gegroeid. Door de jaren heen krijg je samen met je paard de ervaring en de samenwerking die je nodig hebt om je land te kunnen vertegenwoordigen op een groot Evenement, dat hebben we dus ook al vele malen gedaan met hier en daar grote successen. De EK voor Landelijke ruiters was ook zo’n plek waar ik me heel goed bewust was dat ik daar niet alleen rijd als Chantal maar vooral ook als onderdeel van het Nederlandse Team. Ben had weliswaar met het zestal rijden ( een echt EK Landelijke Ruiters onderdeel!)  wat moeite maar uiteindelijk is dat heel goed gegaan. Daarna ga je kijken waar kunnen we nog meer heen ? Het uiteindelijke doel is natuurlijk een teamplaats voor een echt grote wedstrijd.
 
benn2001Die kwam dus ook, ik ben sinds 2005 lid van het A- kader van het Nederlandse Eventing team, uiteraard samen met Ben.

De hele gang naar Aken heb ik goed overdacht, ik zou Ben niet sparen en hem maar thuis in zijn box thuis houden, nee hij zou mee gaan naar een paar goeie Internationale wedstrijden om zijn ritme te behouden. Ik zou hem daar niet leeg rijden maar wel goed laten meedoen. Op die manier zouden we samen  in conditie komen om zo’n zware wedstrijd aan te kunnen. Zo zijn we dus aan het seizoen begonnen.

Ben was mee naar Frankrijk naar Fontainebleau waar hij een gewone 1-Ster mocht lopen. Dat deed hij met twee vingers in zijn neus, niet extra van hem gevraagd maar goed mee laten doen. Hij had het duidelijk naar zijn zin en deed het goed. Daarna nog een wedstrijd in Frankrijk en daar ging alles mis……. Helemaal aan het einde van de cross, die prima verlopen  was, zijn we naar de finishlijn gegaloppeerd en zo maar om niets maakte Ben een misstap, al meteen voelde ik, dat het niet goed was en zo snel ik kon ben ik van hem af gesprongen en heb er een veearts bijgehaald. Het was wat onduidelijk maar later, in een kliniek, bleek dat het inderdaad mis was. Hij zou dit jaar Aken niet lopen. Een lange revalidatie is wat Ben nodig heeft en dus ook krijgt. Inmiddels gaat het goed met hem maar, Aken is inderdaad voor hem niet aan de orde.

voetbal_jackWat te doen??  Al eerder had ik het idee om Jack ook kwalificatie te laten lopen zodat niet alles op Ben zou neerkomen. Dat is dus toen in stroomversnelling gekomen. We hebben gezocht naar de juiste wedstrijden en overlegd met de Bondscoach wat te doen. Hoe kunnen we hem ervan overtuigen dat ook Jack een waardevol lid van het team kan zijn. Er waren drie kansen, op die wedstrijden moest ik met Jack binnen de kwalificatie blijven dan zou ik ook met Jack het team kunnen halen. Daar zijn we dus aan gaan werken.

jack7529Op die wedstrijden heb ik nergens het onderste uit de kan gehaald met Jack. Ik wilde hem mee hebben naar Aken en niet leeg rijden zodat ik daar won maar daarna niet wist wat ik over hield. Jack leek het te begrijpen. Steeds deed ie zijn best en haalde alle punten die hij moest halen. In Polen heeft ie het wel erg krap gedaan , bij het springen was hij niet optimaal geconcentreerd en gooide drie balken af ( doet ie anders nooit) maar toch bleef hij ook daar binnen kwalificatie. Nou moet ik daar wel bij vertellen, dat ik nog niet vaak onder zulk slechte omstandigheden heb gereden. De dag voor de wedstrijd is het hele terrein overhoop gegooid door een soort wervelstorm, die de staltenten oppakte en weer neerkwakte waardoor de paarden los kwamen ( Jack gelukkig niet,  heb ik met Eef snel in de wagen gezet)  Maar er liepen hengsten los, alles waaide weg, het was verschrikkelijk, een half uur later scheen de zon weer, en konden we alles weer in orde maken,  raar land!! Toen de wedstrijd eenmaal begon was het wel rustig maar was de temperatuur opgelopen tot ruim 35°C , tijdens de Cross was het nog warmer, echt normaal kan je het niet noemen. Maar ondanks dat allemaal hebben we dan toch onze teamplek verovert. De weg naar Aken lag weer open.

Alsof het niet zo mocht zijn ging het daarna toch bijna weer mis, bij het laden van een paard op een trailer schrok het paard en werd ik door zijn achterbeen een paar meter verderop tegen de straat gesmeten. Toen ik weer bijkwam had ik bloed op mijn gezicht en een heel zeer been (mijn rechterknie en kuit deden behoorlijk pijn) in het ziekenhuis hebben ze me onderzocht en mijn hoofd gehecht, de knie verbonden en gelukkig mocht ik weer naar huis. Niet dat het lekker ging want ik had het gevoel of ik door een trein overreden was. Hoofdpijn heeft nog een paar dagen geduurd, lopen doet nu nog zeer, maar gaat een beetje,  paardrijden gaat eigenlijk nog het best. Dit gebeurde allemaal zo’n 10 dagen voor vertrek dat maakte het wel allemaal heel spannend of ik wel zou kunnen starten. Mijn fysiotherapeut zegt dat het beter is van niet mijn sportmasseuse houdt me in toom en zegt dat als ik naar haar luister dat ik misschien wel kan, mijn moeder zegt dat ze me kent en weet dat ik toch ga. En ik weet het zeker, hoe dan ook, ik ga rijden! 

Nog mocht het niet rustig blijven……. Jack liet ons ook nog een keer flink schrikken. Na een middag in het land (7 dagen voor vertrek) kwam ie terug op stal met een beetje dik been en net niet lekker. De teamveterinair die hem zou bekijken voor de laatste goedkeuring was niet tevreden en ondanks dat wij dachten dat het maar een kleine bloeduitstorting was moest Jack verplicht ter onderzoek naar Haaksbergen om binnenste buiten te worden gekeerd. Gelukkig werd daar duidelijk dat het inderdaad een bloeduitstorting was waar ie geen last van heeft (was de volgende dag ook vrijwel niets meer te zien) en dus ging het licht weer op groen…….. IJzeren zenuwen heb je nodig in dit vak!

rabobankNu eindelijk is het dan zover, ik heb mijn team kleding ontvangen, een blauw pak om de keuring te lopen, een nieuwe Dressuurrok met Oranje kraag en een Fel Oranje colbert om mee te springen. Overal staan Nederlandse vlaggen en de naam van de hoofdsponsor Rabobank op.
 
 Jack heeft zelfs een knal oranje fleecedeken die hij op moet ( staat minder mooi dan je denkt op een bruin paard …..)  Eef  (Eveline Calis), die als altijd mee gaat als Groom moet ook in Oranje, ze zullen weten dat we Hollanders zijn, is geloof ik de bedoeling. Wat me wel opviel is dat deze keer de kleding ook echt past, de vorige keer bij het EK was het óf veel te groot óf kon ik er net in adem halen, deze keer past het maar zijn alleen de mouwen wat kort. Dat zie je alleen als ik beweeg dus daar zal iedereen dan maar aan moeten wennen. Waar ik nu nog niet helemaal zeker van ben is of ik de keuring zelf kan lopen met Jack. Mijn been doet nog altijd pijn en lopen, laat staan hard rennen, gaat echt niet lekker. Door een arts van het NOC*NsF  die naar mijn knie heeft gekeken is me verteld dat het zeer gaat doen dat crossen maar dat het wel zal lukken. Topsport is grenzen verleggen, nou ik ben er klaar voor, dan maar pijn in mijn been, dat gaat wel weer over.

wernerjanbeekVoor de andere leden in het team is het ook allemaal raar verlopen ook zij  hadden te maken met onzekerheden en blessures, Alice kan definitief niet mee,  Henk Jan had al eerder gezegd niet mee te kunnen. En we hebben een nieuwe lid erbij gekregen Werner Geven woont in Amerika maar is nog altijd Nederlander dus Martin Lips (Bondscoach) is  blij dat hij op hem een beroep kan doen. Jan, Werner en ik zullen de Nederlandse Eventing vlag hoog moeten houden. Ik ben er klaar voor Jack is fit en heeft er zin in. Laten we nu maar gaan !!!

Zodra er nieuws is kun je die vinden op de nieuwe website, en na de Spelen stuur ik jullie weer een uitgebreide Nieuwsbrief om alle bevindingen uit de doeken te doen.

—————————————————————————————————-

weg_hindernis3

 De WEG in Aken het was in 1 woord !!!! KICKEN !!!!!
 
Eigenlijk was alles gewoon geweldig daar in Aken. 
Van begin tot eind een achtbaan van gebeurtenissen maar ik had het allemaal voor geen goud willen missen.
 
voorbrengfoto De  eerste keuring die we moesten lopen wilde ik toch graag proberen of dat ging en jawel hoor, het deed pijn maar ik heb hem zelf voorgedraafd in mijn nieuwe blauwe pak met shawl…… (helemaal mijn ding…NOT) 

We kregen als ruiter een hotel (heel anders dan in de vrachtwagen slapen ) en de stallen voor de paarden waren geweldig, ruim en luchtig, mooi schoon een prettige plek voor de paarden.
Natuurlijk zijn er op zo’n evenement heel veel deelnemers en niet iedereen kan in hetzelfde hotel dus zat de Dressuur in een 5 sterren om de hoek wij zaten met alle  Eventers in een 3 sterren iets verder weg. De Endurance verbleven in tenten aan het eind van de terreinen en de Voltigeteams sliepen op een Militair kamp 45 minuten rijden vanaf het stadion.  Kortom een heel georganiseer om alles en iedereen “onder dak” te krijgen.

We zijn naar Aken gekomen als Nederlanders en dus probeer je een beetje contact met elkaar te houden, je kunt elkaar makkelijk herkennen, Oranje is gelukkig erg opvallend!! Ondanks dat we allemaal Nederlanders zijn, zie  je toch per discipline aparte werelden ontstaan.  Endurance is toch wel echt een wereld apart, we hebben ze nauwelijks gezien of gesproken, ze  waren er natuurlijk eigenlijk maar 1 dag en daarna weer weg. De Voltige is ook een aparte wereld maar doordat de paarden in hetzelfde stallengebouw als wij stonden hebben we daar wel goed  en gezellig contact mee gehad. De Dressuur mensen zijn weer een andere aparte groep. Laurens en Imke zijn, als wij reden steeds wezen kijken, Laurens was ook fanatiek stukjes aan het mee rennen in de Cross om zoveel mogelijk te zien.

strodorpAl die mensen, niet alleen de Hollanders, moeten ook allemaal eten. In het strodorp is het niet alleen vééééél te druk maar ook vééééél te duur. Op de stalterreinen kon je niet alleen even tot rust komen zonder de mensenmassa, maar was er ook tegen een normale prijs van alles te koop, behalve veel Bratwursten voor Rom, was er ook  frisdrank, snacks etc.  We krijgen als ruiters en grooms bonnen waarmee we in verschillende restaurants terecht konden voor goed en lekker eten, gratis drinken en hier en daar een leuk feest. Beetje jammer dat er aparte feesten waren voor de Grooms, (Ruiters niet toegestaan) voor de Ruiters (Grooms niet toegestaan) en voor standhouders (ruiters én grooms niet toegestaan) etc.
Maar goed ik heb me niet echt met de feesten bezig gehouden, ’s avonds had ik over het algemeen zo’n last van mijn been dat ik maar gauw naar bed ging om rust te nemen, de volgende dag moest ik tenslotte weer fris en vrolijk zijn. Het is een vol en druk programma, ik ben ook wel eens met 5 paarden onderweg dan heb je het minder druk als hier! Persconferenties, teambesprekingen, kijken naar landgenoten in welke discipline dan ook, uiteraard Jack trainen, kortom geen moment gedacht wat zal ik eens gaan doen??

jackopstalJack heeft het minder druk gehad, hij had gewoon een superstal, kon lekker het gangpad in kijken en had het duidelijk goed naar zijn zin, hij heeft de hele week prima gegeten maar alsof hij het voelde, op de ochtend van de cross liet hij zijn eten staan, misschien was hij toch een beetje zenuwachtig?

Normaal op wedstrijden waar hij in de buurt van tribunes moet rijden is hij heel kijkerig, hier in dat immense stadion van Aken had hij helemaal geen last, hij deed helemaal normaal, reageerde niet eens op de schreeuwende mensen. Het enige dat hij wel raar heeft gevonden waren al die mensen aan de kant bij de cross, daar had ie echt zoiets van wahha!!  wat doen jullie hier, hij werd er een beetje bokkerig en springerig van.  ( als je even zoekt op deze foto, wij staan er echt op!!)
jackcrossdressuurMaar voor de cross was er eerst het Dressuur rijden. Gelukkig was  Johan (Hamminga) naar Aken gekomen om me te helpen met de proef.
Ik vind dat Jack voor de eerste keer 4 sterren, met al die changementen, appuyementen en ook nog schouder binnenwaarts op de A-C lijn, het heel goed deed. OK het wordt nooit zijn hobby maar hij deed het goed. Komt bij dat door alle toestanden voor vertrek hij amper getraind heeft. Dan is het helemaal superknap dat hij het zo goed deed. Na de Dressuur was ik blij dat ik er zonder boevenstreken van Jack doorheen was en dat we door konden naar het volgende.

De eerste keer dat ik cross ging lopen was met het team,  ik heb nog nooit zo’n pijn gehad, ben er niet trots op, maar ik kwam echt helemaal verzuurd op stal terug. Ik heb de hindernissen allemaal gezien, of eigenlijk meer, vluchtig bekeken.  Het enige dat ik dacht was: ik moet naar stal terug auw, auw, auw . Door de pijn in mijn knie ben ik natuurlijk “raar” gaan lopen waardoor al mijn spieren protesteerden  ik heb toen ook ontdekt dat ik van de pijnstillers van de NOC*Nsf dokter ik hartstikke High werd, ik werd helemaal lacherig en slap van….. Die heb ik dus maar niet meer genomen

De tweede keer dat we cross gingen lopen hadden we natuurlijk het debacle
— “als je hem niet kunt lopen, mag je hem niet rijden” — gezeik —  (sorry van het woord) — in het verhaaltje hierboven heb je het al kunnen lezen. Toen ik toestemming vroeg om de Cross te verkennen met een Quad i.v.m. pijn in mijn been begon een heel circus van Officials zich ertegen aan te bemoeien. Bobo’s en jury’s iedereen ging zich ermee bemoeien, uiteindelijk is in het reglement gevonden dat Ruiters niet medisch gekeurd hoeven te zijn, alleen wel vrij van Doping en Alcohol.— 

normbankIk ben uiteindelijk  toch gewoon te voet de cross in gegaan. Rom en Eef waren ook mee, we  hebben alle alternatieve routes goed bekeken, je moet ze weten mocht er een weigering zijn of een omstandigheid waardoor het niet anders kan. Die tweede keer lopen heb ik mijn strategie van het hoe te rijden voor mezelf op een rijtje gezet.

 De Normandische bank
 
was echt een uitdaging daar heb ik goed gekeken hoe die te nemen, de eerste sprong naar beneden is dan heel groot, daarna moet je een hele smalle heg over. Met Ben zou ik hier alternatief hebben gereden met Jack heb ik gekozen rechtdoor te gaan.
tekeningmolensDe sprong met de molens , geen probleem makkie
 
De combinatie 4 +5  was tricky daar heb ik extra goed gekeken hoe en wat dat waren dikke schuine heggen

Coffin (8 ) viel niet mee, ook daar extra aandacht

De combinatie 24+25 was erg moeilijk die was Heuvel op, heg, weer een heg en dan een hegpunt.

martin1Met ( Bondscoach) Martin Lips samen heb ik de cross nog een derde keer gelopen (op vrijdag) we hebben toen besloten dat ik zou proberen overal rechtdoor te gaan behalve op het laatste water daar zou ik eventueel het alternatief rijden. Martin heeft me behalve adviezen in de cross maar 1 opdracht gegeven, !!Foutloos!! en NIET te LANGZAAM!!…  Jahaaa ik weet het, Jack is niet supersnel, hij is ook geen Volbloed!!!!
We hebben toen ook een afspraak gemaakt, Martin zou Celebration Snoepjes in zijn jaszak steken, als wij (Jan, Werner en ik)  het goed deden mochten we na de cross een snoepje uit zijn jaszak halen…..
publiekToen de cross dan echt begon was ik zo gefocussed dat ik me pas achteraf realiseerde hoeveel mensen er eigenlijk waren, en hoeveel goeie ruiters problemen hadden in de cross, des te knapper van de onervaren Jack om er zo doorheen te komen!!!

server2bDie schuine heggen (4+5) waren inderdaad moeilijk, maar hij deed het goed, op de 4 hadden veel mensen problemen Jack pakte ook daar super aan. Aanrijdend op die Coffin (8) — dit bleek achteraf de hindernis waar de meeste weigeringen waren— had ik zoiets van nu goed blijven gaan, we waren erover voor ik het wist en weer door.

Het eerste water, waar heel veel problemen waren, ging gewoon heel goed ik wilde daar  alleen maar zorgen niet te dicht onder de eerste te komen dan zou het prima gaan. Was ook zo
water2    water3
water4    water5
water6    water7
water8    water9
bank    server2j

De Normandische Bank was wel echt moeilijk ik heb alles bijgezet om die goed te laten gaan. Heb de rechtdoor weg genomen omdat het op dat moment toch de beste weg leek, bleek ook wel hij sprong super!  Daarna kwam een dikke bak met punt.  Daar had ik ook een oogje op, hij was uiteindelijk makkelijker dan ik dacht. 

sunkenmeadowToen “Sunken Meadow”  daar was het echt even rekken voor Jack. Die was gewoon bloedmoeilijk. Jack dacht daar dat ie na 2 elementen klaar was maar moest er nog 1 daar sprong hij minder mooi. 

 server2sNa het laatste water, waar we inderdaad de alternatieve route hebben genomen, had ik nog maar 1 gedachte: rechtdoor naar huis Jack,  nog even!!

Niet vallen !!! naar huis!

kentucky2010Bij de eerste keer lopen waren we als eerste de laatste sprong tegen gekomen, ik dacht toen meteen Oink!!!!  als dit de laatste is hoe hoog wordt het dan nog???? — Toen we daar in de cross eenmaal overheen moesten dacht ik helemaal niks meer behalve: nog even Jack we kunnen dit, ik zag niet eens meer hoe hoog die stond.

Finish – Thuis – Stal – Pijn – Auw – Moe……….Is Jack goed???  heel veel meer kan ik me niet herinneren net na de cross. Alleen dat Martin me omarmde en zei dat ie trots op me was, en ik kreeg mijn snoepje.……..
Ik heb de cross niet super snel gereden, kan ook niet met een paard dat minder  getraind de wedstrijd inging en een ruiter die bepaald niet 100% fit is, komt bij dat Jack geen volbloed is. Met Ben zou ik hem sneller hebben kunnen rijden maar had ik toch ook alternatieven moeten kiezen. Ik kan niks anders zijn dan erg trots op Jack dat ie het zo fantastisch heeft gedaan.

jacknatToen Jack uitgestapt was (binnen 10 minuten was zijn hartslag weer op normaal peil) kon hij lekker gewassen worden. Er was voor de verzorging van de paarden echt overal aan gedacht er was ijs, er was warm water, gewoon alles, super verzorgd. Eef en Steve hebben hem vertroeteld en hem heerlijk aandacht gegeven die hij dik verdiend had en ik heb hem alleen maar geprezen en geroepen dat ie het zo goed gedaan had.

 Toen hij veilig op stal stond heb ik op beperkte afstand wat andere ruiters in de cross gekeken. Uiteraard heb ik Jan en Werner een heel stuk kunnen zien en kunnen aanmoedigen. Karin Donckers (België) heb ik op de Coffin gezien. Maar ik heb lang niet alles gezien, ik ben een paar keer terug gegaan naar stal om Jack zijn icepacks te vervangen en te kijken of ie goed ging.  Moe was hij, net als ik, maar verder ging het prima met hem.

uilenoogDe cross was erg goed gemaakt, met overal veiligheidsmaatregelen, er zijn ook helemaal geen nare ongelukken gebeurt. Nergens is een paard ernstig beschadigd, nergens echt nare valpartijen. Er is een meisje met haar paard gewoon in een flauwe bocht uitgegleden maar dat kan overal gebeuren en er was met allebei niets mis. Deze wedstrijd kan alleen maar bijdragen aan de imagoverandering die de Eventing sport  aan het ondergaan is. Gelukkig waren er nu ook echt veel mensen die dit allemaal gezien hebben, deze sport zit in de lift en terecht!!! 

‘s Avonds zouden we Dressuur gaan kijken met z’n alle, die avond was de finale Dressuur met de Kür op Muziek. Ik had heel graag  iedereen live zien rijden (vooral dat Deense Shimmeltje!!) maar heb het niet gehaald….Ik ben terug naar het hotel gegaan en heb na een hete douche vanuit bed de Dressuur gezien. Ik kon niet meer, was helemaal kapot!

Zondagochtend heb ik alvast gevoeld  hoe het is om 80 jaar oud te zijn…. Mijn lijf was stijf en overal deed het pijn, niet alleen mijn been maar gewoon alles! Na even een beetje scharrelen kwam ik wel weer op gang maar Tjsonge…….. ik voelde me echt een oud w…..

jasjeJack was zondag ook een beetje stijf , hij had wel prima gegeten en was vrolijk. Ik ben even lekker met hem gaan wandelen en daarna ging het met ons allebei een stuk beter. De keuring was dan ook voor ons geen probleem. Hij was fit en ik deed net alsof mijn been geen zeer meer deed. Na de keuring waren er wel in totaal 5 paarden minder als de dag ervoor. Toen was het weer haasten , gauw omkleden in mijn prachtige !!Oranje!! jasje Terug naar het stadion om parcours te lopen, met het hele team hebben we de lijnen en afstanden doorgenomen. Ik heb zo mijn eigen manier om daar tegen aan te kijken. Ik vind het belangrijk om de lijnen te zien de afstanden schat ik in als ik daar rijd. Er was ook in het springen een alternatief, of een iets lagere met een slootje of een dikke oxer maar wel een langere lijn (dus meer tijd) Ik zou die dikke oxer nemen, Jack is niet echt van de slootjes.
panorama
Op het losrij-terrein voelde Jack echt super aan, hij was wakker en los, bewoog of ie zo van vakantie terug kwam. Het parcours ging, vond ik, ook heel goed. Er was even ongerustheid dat ik teveel tijd nam voor de start maar ik heb Jack de kans willen geven om het stadion te zien, even een rondje om en dan door start. Ging allemaal prima. Hij keek echt alleen op dat slootje dat kostte me een balk. Toen wist ik helemaal zeker dat ik de oxer zou doe, heeft me wel tijdfouten opgeleverd maar dat heb ik dan toch liever dan weer een balk.
springfotoHet was echt een super ervaring om in zo’n stadion met zoveel mensen te rijden Gaaf!!
mechjackweghand

We gingen terug het stadion uit en toen werd ik toch nog zenuwachtig want toen ik die baan uitkwam met Jack werd ik meteen aan de kant gehaald met een
— MITTKOMMEN!! —
er werd erg goed naar de pijpkousen en bitten gekeken (of er geen gewichten of scherpe dingen inzaten – goeie zaak! ). Ik kreeg het even “Spaans Benauwd” want ik dacht :  oh Nee!!  ik heb bitringen om het bit van Jack en stel: dat mag niet??? Misschien wel uitsluiting en dat nu alles verloren was…. ?? Gelukkig was dat  allemaal niet zo, het was gewoon standaard controle. Die bitringen (gewone rubber schijven) mogen gewoon. Je zou er toch hartkloppingen van krijgen!!

Wat heel opvallend was is dat de Amerikanen en de Engelsen zonder beenbescherming het parcours inrijden, wat dat nu weer is??? Op het voorterrein hebben ze gewoon pijpkousen om en als ze naar de ring gaan gaat alles af ?? (net als bij Dressuur) best raar, zeker nieuwe tactiek?

alletribuneNa het springen hebben we Jack weer lekker afverzorgd en zijn we later met z’n allen naar de andere ruiters gaan kijken.
Mensen om mij heen bleven maar zeggen dat ik spring als een springruiter en dat viel me toen inderdaad ook wel  op. Veel Eventingruiters springen alsof het een cross is, hebben een soort Jachtzit…. Doe ik blijkbaar niet.
Werner heeft in zijn geheel  eigen “Amerikaanse” Stijl  zijn springparcours gereden helaas met drie balken die vielen. Bij Jan kon je zien dat zijn La Cru iets minder goed sprong dan hij normaal kan, misschien toch een beetje vermoeid? Heel jammer dat ook hij drie balken had. Hij heeft natuurlijk een superconcours gereden!!! 32ste !Ik vind het heel knap.

Het was nog even spannend wat Ierland ging doen maar toen de laatste Ier het stadion verliet wisten we het: !!We zijn  met het Team 8ste!! Super!! Doel bereikt!  Ondanks onze wat mindere dressuurresultaten zijn we toch die paar plaatsen gestegen. We kunnen met gepaste trots terug kijken naar deze WEG.

Waren er dan helemaal geen minpunten???? Ik denk het wel, in onze dressuur werd denk ik een beetje met twee maten gemeten, Jan en ik hadden denk ik best wat meer procenten verdiend….Blijft een jurysport …….
En hier een beetje op aansluitend:  ik moet ook nog even zeggen dat ik erg met Ingrid Klimke heb meegeleefd. Meteen na haar wat teleurstellende cross werd ze belaagd door een horde journalisten die alleen maar bleven vragen waarom ze zo slecht had gereden??  ( alsof je dat express doet)  Ze had gewoon pech en wilde voor haar paard zorgen, ik zag dat ze erg ongerust was over haar Sleep Late. Ze kreeg gewoon de kans niet, dat vond ik best zielig, de journalisten waren ook nog op terrein waar ze helemaal niet mochten zijn.
Sleep Late en Ingrid het zijn en blijven kanjers.
zaraDe uiteindelijke winnaar Zara Phillips heb ik, gek genoeg, nog nooit zien rijden ook dit concours zat ik qua tijd steeds zo dat ik haar niet heb kunnen zien rijden in één van de onderdelen (de enige keer dat ik haar live heb gezien was toen ze in Ede 2006 viel en haar paard er vandoor ging)   Ze heeft een heel goed paard en ze heeft natuurlijk wel de juiste “fokkerij” achter zich om zo goed te kunnen rijden. Mama en Papa zijn allebei superruiters. Ze was zelf denk ik nog het meest verrast dat ze de winnaar was. Wel echt een Topprestatie!
goudenteam

Bettina en de andere Team Goud winnaars heb ik wel gezien en ik vond ze geweldig. Vooral de dressuur van Bettina was supermooi. In de cross reed ze magistraal, in springen Ja, ik weet niet, misschien toch de druk, de stress? Feit blijft: de Duitsers hebben terecht gewonnen.

AKEN WAS ECHT KICKEN!!!!!!

Al die tijd in Aken heb ik me gerealiseerd dat ik het niet had kunnen doen zonder al die mensen die mee helpen om alles voor elkaar te boksen, van de smid tot de veearts tot mijn moeder, Rom, Steve -mijn vriendje- en  Renate,  Eef!! Natuurlijk!!  Myrthe die thuis op de Paarden past, alle sponsors, de Club van Honderd mensen, al die mensen van stal die naar Aken zijn gekomen om me aan te moedigen, nou ja gewoon iedereen!!

Allemaal  –  Allemaal
ontzettend bedankt!

En natuurlijk ook dank voor alle kaarten , sms-jes, E-mails, Brieven, de Bloemen, noem maar op, er komt geen eind aan.

Bedankt allemaal, zonder jullie was het niet alleen minder leuk geweest het was gewoon onmogelijk geweest.
 
Wat nu ??? Nou gewoon, doorgaan met rijden. Het eerste grote “ding” wat er gaat komen is de EK in 2007.  Daar wil ik naar toe gaan werken. (Voor die tijd natuurlijk nog WK Jonge Paarden met Mondria, maar dat is van een heel andere orde.)
En daarna ?? Tsja , we zien wel??!!
Tot gauw, op stal of op de website,
Bedankt allemaal,
groeten,
Mech

Wedstrijd van de maand

Foto van de maand

mei
facebook

Tip van V&M

victor krijt Veel van de geweldige foto's op deze site zijn gemaakt door Victor Krijt. Wil jij ook zulke mooie beelden? Dat kan klik op het plaatje voor de website van Victor. cavalor cavalor cool wash Cavalor heeft een cooling wash die ideaal is om te gebruiken na zware arbeid, wedstrijd of training. De cooling wash bevat essentiële oliën die helpen om het lichaam en spieren te ondersteunen in herstel. DE cooling wash werkt ook desinfecterend om kleine wondjes te verzorgen. De firma Sprenger is het adres om voor elk paard een passend bit te vinden. Passend bij het paard én bij de opleiding van het paard. sprenger cwd yoga